*****..::تنهايي هاي مسعود::..*****

شمارش معکوس داره شروع میشه!!
برا  یه سقف بالاسر!!
برا  روزهای باهم بودن!!
برا  لحظه های شیرین!!
برا نقاشیامون!!
برا بهار و  زمستون!!
برا یه زندگی گرم !!!!!!!!!!

دیگه تنها نیستم!! نمی بینی!! این وبلاگ که تنهاست!!!!
با تو هستم  شادم!!
غم ها گذشتن!!
لحظه های خوب برای من  و تو، توی این خونه هرچند کوچیکه آروم آروم به دل میشینه!!
دنیامون اینجاست، سقفش آسمون!!

از این به بعد یه نویسنده جدید هم داریم!!
به قول خودش هورررررررررررررررررررررررررررااااااااااآ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
 

هنوز زندم حوصله ندارم ولی بزودی با یه مطلب توپ آپدیت میکنم!!

وقتی کار جدیدی رو برا خودت برنامه ریزی میکنی اولش میگی من مثله بقیه کار نمیکنم تا آخرش میرم: عین همین وبلاگ نویسی میگی من هر ....سر وقت و دقیق باشم هر سن و سالی که باشم و در هر جایگاهی قرار داشتم حتما حتما این وبلاگ رو به روز نگه میدارم، غافل از اینکه روز مرهگی ها و اتفاقات روزانه شما رو هرجایی میبره جز اون جایی که دوست داشته باشی که باشی!!
دیگه از تولد خودت مهم تر هم مگه میشه!!
به هر حال این هم گذشت و باید به گم که زندگی خیلی  قشنگه!!! با یه یار خوب که من دارم قشنگ تر هم میشه!!

آنچنان لبریز از غمم که زبانم خود خورد،‌چشمانم سنگ ریزند و دلم آتش!!!!
شبم لبریز از آتش است و روزم مملو از تاریکی!!
آنچه که هست نیست بر وفق مراد!! دلتنگی و دلتنگی و دلتنگی!!!!
شکر یاری هم هست که در این احوال آتش جانمان باشد و نه مرحم درد!!
ولی آنچه که دستگیرم شد همین بود که زندگی همینه که هست!!
و آسمان همچنان تنهاست و به شوق باز گشت نگاهی در پی فرداست!!

زندگی.. زندگی... زندگ.. همچنان در گذر است
آسمان آبی رود جاری بارون و هوای مهتابی
خلاصه خدا رو شکر همه چی خوبه

یه زندگی پر فراز و نشیب!
یه روزگار پر از شادی و غم!
٢۶ پاییز گذشت، ٢۶ سال گذشت!
اما این یکی با همه فرق میکنه! این یکی یه رنگ دیگست! یه شکل دیگست! بوش یه جور دیگست!
دیگه من نیستم، شدیم مااااااااااااااااااااااااااااااا!
اما دیگه داره به شماره میوفته به ٣٠ دارم نزدیک میشم!!
دیگه خیلی وقتی نمونده!! 

خلاصه مطلب این که تولدم 26 سالگیم مبارک!

گفته بودم چون باد نباشی!
گفته بودم از پی امروز و فردا نباشی!
گفته بودم گر بمانی با توام!
گفته بودم که با من هم فریاد باشی!
گفته بدوم بیا باهم هم ساز باشیم!
ای دریغا!!!
گفته بودم هم نوا و هم کلام باشیم!
لحظه یار باشیم!‌ جدا از قیر و قار باشیم!
گفته بودم لحظه ها را باهم شریک باشیم!
گفته بودم از نیرنگ دور باشیم!
ای دریغا!!!!
آتش کشیدی بر جان من!!‌
ای دریغا آتش زدی بر روز و شب!
ای دل، خونین دلم!‌
ای دریغا!!!
که عشق بازی دست رمالان شده!
گفته بودم تا کی می مانی یا میروی؟
((((در تنها ترین تنهایی هایم می نویسم که  درب قلب مرا گلی به صدا در آورده است! ای وای آیا می ماند یا که میرود! قلبم درد میکنه! نفسم به شماره افتاده!! در تنهایی هایم تنها مانده ام!!
مونسم می مانی یا که همچون بادی گذرا می مانی؟؟
تا کی؟؟))))

لحظات در گذرند ما آدمها نظاره گره این چرخه!!
تا حالا شده بشینین و بشمارین که تا به حال چه آدمهایی تو زندگی شما اومدن و رفتن و کدومها تاثیر گذاری داشتن یا نه! از بین دوستان، معلمین، همسایه ها و حتی اقوام دور و نزدیک که ممکنه حتی الان هم در قید حیاط نباشن..
یکم بیشتر فکر کنیم!!

در پس تنهایی هم گلها می رویند!!
در دل تنهایم کسی می آید!
نفسی هم نفسی باز دمی می آید!
اینچنین است ز فریاد دلم آیا کسی می آید!
گو فلانی هم آمد اما بهرچه از کجا آمد نمی دانم! رفت!!
گو دلی برای شنیدن می آید!
گویم از درد! ننالم من!! گویما ای دل به دری روی کسی می آید!
تا کی من گویم که آید یا رود؟ ای دلا از دل دیوانه به که گویم من!!
اشک می آید این بود همدمم!
اشک می آید این بود همدمم!
اشک زجانم زجانم می آید!
چکنم با غربت خویش با غمم که یار زمن تا کی می ماند!!

در تنها ترین تنهایی هایم می نویسم که  درب قلب مرا گلی به صدا در آورده است! ای وای آیا می ماند یا که میرود! قلبم درد میکنه! نفسم به شماره افتاده!! در تنهایی هایم تنها مانده ام!!
مونسم می مانی یا که همچون بادی گذرا می مانی؟؟
تا کی؟؟

هر آنچه بود گذشت گذشت!
سختی و شادی و غم و اندوه هرچه بود گذشت گذشت!
سال آخر شد و روز ها پی در پی از هم گذشت!

آنچه می ماند یاد یاران و خاطره هاست!

نوروز 1389 مبارک